Keuzes maken is eigenlijk best lastig (als je het mij vraagt)

2016 is alweer bijna voorbij. Weer een jaar voorbij. Voor mij was het een bijzonder jaar waarin veel mooie maar ook wat minder mooie dingen zijn gebeurd.  Een deel van die dingen overkomt je. Een deel hiervan komt omdat ik bepaalde keuzes heb gemaakt.

Soms lijkt het leven wel een beetje op een weg waar je om de 100 meter een onoverzichtelijke bocht hebt. Je kunt kiezen vol gas erdoor heen (als een echte Max Verstappen), zo rustig als de meest irritante zondagsrijder, of in z’n achteruit en proberen heel deze bocht niet te hoeven maken.

Of je dat nu bewust doet of niet, het hele leven zit vol met keuzes.

Mijn keuzes in 2016

Ben je wel eens bang om keuzes te maken? Ik wel, soms maar een heel klein beetje en soms best wel veel. Sommige keuzes hebben veel invloed, niet alleen op jezelf, maar ook op andere. Zeker met mijn huidige papa-status.

Als ik dan naar het afgelopen jaar kijk, ben ik dan nog steeds wel zo blij met al mijn keuzes? Ja, om eerlijk te zijn wel. Niet omdat ik geen fouten heb gemaakt, maar omdat ik mij er niet voor schaam dat ik fouten maak. Natuurlijk zou een leven waarin ik geen fouten maak een stukje makkelijker zijn, maar dan valt er ook weinig meer te leren.

Soms moeten we niet bang zijn om vol gas door een bocht te scheuren en te merken dat we eigenlijk net wat te hard gingen. Vraag het maar aan Max Verstappen. Om zijn Formule 1 auto maximaal te laten presteren, voor de ideale rondetijd, moet je soms het randje opzoeken. En ook al zijn de Formule 1 coureurs één voor één fantastische coureurs, ook zijn gaan wel eens over het randje.

Daarnaast bestaat er voor het echte leven geen simulator. We moeten vandaag kiezen en soms zou ik morgen heel wat anders hebben gedaan.

Als laatste en zeker niet als minste, in het afgelopen jaar heb ik ook wéér mogen ervaren, dat als ik over het randje dreig te vallen er de hulpdiensten zijn. Mensen die mee reizen op dezelfde weg en als er nood aan de man is 1-1-1-3. Daar redt God zeker levens mee.

De beste wensen

Ik hoop op een mooi 2017, waarin fouten gemaakt mogen worden, waarin we veel van elkaar mogen leren en elkaar de ruimte geven om het leven te leven.

PS. 1-1-1-3 = Vader, Zoon & Heilige Geest in één (Sorry christelijk grapje 🙂 ) 

 

Hoe zou het zijn om vrij te zijn?

Ik vraag het me wel eens af, hoe zou het zijn om een vogel te zijn? Alle vrijheid van de wereld om te bepalen waar je heen wilt vliegen. Als het licht begint te worden een vrolijk lied zingen. Je druk maken of je op deze tak of de tak waar je 2 minuten geleden op zat beter zit. Of je helemaal niet druk maken.

Vrij zijn

In Nederland kunnen we zeggen dat we in vrijheid leven. Er is geen onderdrukker, maar hoe vrij zijn we eigenlijk? De overheid bemoeit zich misschien erg weinig met je leven, maar is dat de vrijheid die je als mens zoekt?

Niet dat ik niet geniet van de vrijheid in Nederland, maar als ik soms naar mijn eigen agenda kijk vraag ik mij wel eens af, ben ik echt vrij? Naast de uren dat je aan het werk bent om “het brood op de plank” te krijgen, zijn er nog genoeg vrij te besteden uren over. Totdat ik mijn agenda erbij pak…

Maandagavond afspraak met mr X, Dinsdagavond nog even dit afmaken, woensdagavond enz.

Maar ook al staat er niks in de agenda. Wanneer is de laatste avond dat ik niks heb gedaan? Wat ben ik slecht in niks doen.

De “nieuwe vriend”

Ik bedoel als ik dan op bank zit, dan hebben we onze vriend de smartphone die nog “even” wat tijd met je wil doorbrengen.

Hebben we ons zelf niet de grootste vrijheid ontnomen, door deze nieuwe vriend. Ik bedoel het is wel echt een hele goede vriend, want er zijn maar weinig (lees geen) die ’s ochtends naast me wakker worden, mee mogen naar de WC, er weer naast mij in slaap vallen.

Natuurlijk is het een handig ding, het kan mij precies vertellen hoe laat ik thuis ben en hoe ik dan moet rijden. Maar hebben we onze vrijheid niet juist ingeleverd, toen we ons alles lieten vertellen door deze nieuwe vriend?

Daarnaast kan hij soms ook best wat bazig zijn; “Sla over 50 meter linksaf”. Mij werd nog geleerd het netjes te vragen aan mensen die ouder zijn dan ikzelf. De gemiddelde leeftijd dat deze vriend met pensioen gaat is toch echt slechts 2 jaar, dus daarover geen discussie.

Ik ben vrij

Ken je grenzen vriend. Ik ben vrij en ook jij zult dat moeten respecteren.

Daarnaast is het mijn agenda. Hoe graag mensen ook willen dat ik een mail beantwoord of op een afspraak kom, vanaf nu alleen als ik mijn vrijheid daardoor niet verlies. We leven in vrijheid en daar moeten we van genieten!